Umowa najmu jest jednym z możliwych tytułów prawnych do mieszkania. W sytuacjach opisanych w zakładce "Prawa i obowiązki lokatorów i wynajmujących", najem może zostać wypowiedziany. Najem kończy się wraz z upływem okresu wypowiedzenia. Do tego czasu powinniśmy opuścić i zdać mieszkanie. Jeżeli nie zrobimy tego dobrowolnie, to właściciel będzie mógł wystąpić przeciwko nam z pozwem o eksmisję. Sprawa będzie się toczyła przed sądem rejonowym. Zostaniemy o niej poinformowani i otrzymamy wezwanie do stawiennictwa na rozprawie. Sąd może nas również wezwać do złożenia odpowiedzi na pozew.

Odpowiedź na pozew to pismo, w którym możemy ustosunkować się do wniosków i twierdzeń zawartych w pozwie.

 

Odpowiedź na pozew – przykład

Zielona Góra, dnia 01.04.2014 r.

 

Sąd Rejonowy w Zielonej Górze

I Wydział Cywilny

Pl. Słowiański 2

65-069 Zielona Góra

 

Sygn. akt ……..

 

Powód: imię i nazwisku lub nazwa powoda, adres

Pozwany: imię i nazwisko pozwanego, adres

 

Odpowiedź na pozew

W odpowiedzi na pozew (imię i nazwisko lub nazwa powoda) w sprawie o eksmisję wnoszę o:

1.     Oddalenie powództwa w całości,

2.     Wezwanie na sprawę i przesłuchanie w charakterze świadka: Jana Kowalskiego, zam. (adres) – na okoliczność bezzasadnego wypowiedzenia umowy najmu

3.     zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych,

4.     Zwolnienie mnie od kosztów sądowych w całości,

5.     Ustanowienie dla mnie pełnomocnika z urzędu.

 

UZASADNIENIE

 

Pozwem z dnia ………., pozwany żąda by Sąd nakazał mi opuszczenie i opróżnienie mieszkania położonego w Zielonej Górze przy ul. ………………… .

Pozwany twierdzi, że wypowiedział mi umowę najmu mieszkania ze skutkiem na dzień ……….. . Według pozwanego podstawą wypowiedzenia umowy najmu był art. 11 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu. Przepis ten wskazuje, że właściciel lokalu może wypowiedzieć stosunek najmu z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia, z powodu niezamieszkiwania najemcy przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.

Powód faktycznie doręczył mi wypowiedzenie umowy najmu. Od wypowiedzenia tego odwołałem się pismem z dnia …………… .

Dowód: kopia pisma z dnia …………... .

Zaprzeczam twierdzeniu powoda o tym, że nie zamieszkiwałem w wynajmowanym mieszkaniu przez okres ponad jednego roku. Faktycznie w okresie od … do … kilkukrotnie wyjeżdżałem za granicę. Okresy mojej nieobecności trwały zwykle około jednego miesiąca. Moje wyjazdy związane były z pracą zarobkową, która nie wiązała się ze zmianą miejsca zamieszkania. Moim stałym i jedynym miejscem zamieszkania pozostaje mieszkanie przy ul. … . Potwierdzić to mogą moi sąsiedzi.

Dowód: zeznania Jana Kowalskiego

Wypowiedzenie umowy najmy przez powoda była zatem całkowicie bezpodstawne. Wobec powyższego powództwo o eksmisję jest bezzasadne i powinno być oddalone.

Nie jestem w stanie opłacić kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udział zawodowego pełnomocnika w sprawie jest konieczny ponieważ nie potrafię samodzielnie występować przed sądem w ochronie własnych interesów, a przegranie sprawy spowodowałoby zbyt dotkliwe konsekwencje dla mnie i mojej rodziny.

podpis

 

Załączniki:

- odpis odpowiedzi na pozew wraz z załącznikami

- kopia pisma z dnia …

- oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania.

 

  

Kiedy Sąd musi orzec o uprawnieniu do otrzymania mieszkania socjalnego w postępowaniu o eksmisję?

Sąd orzekając eksmisję musi każdorazowo zbadać czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego. Lokal socjalny musi być obligatoryjnie przyznany w sytuacji gdy jest spełniony co najmniej jeden warunek z kolumny I poniższej tabeli oraz jeden warunek z kolumny II tej tabeli:

   

I. Rodzaj mieszkania, z którego ma nastąpić eksmisja

II. Sytuacja osoby eksmitowanej

Gdy nastąpiła utrata tytułu prawnego do:

·         lokalu wchodzącego w skład publicznego zasobu mieszkaniowego (mieszkania socjalne/komunalne),

·         lokalu spółdzielczego,

·         lokalu należącego do TBS

 

1) kobieta w ciąży,

2) małoletni, niepełnosprawny w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm.)[22] lub ubezwłasnowolniony oraz sprawujący nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą,

3) obłożnie chorzy,

4) emeryci i renciści spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,

5) osoba posiadająca status bezrobotnego,

6) osoba spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały - chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.

 

W sytuacji, gdy nie spełniamy warunków określonych w powyższej tabeli, sąd ustala czy mamy prawo do lokalu socjalnego biorąc pod uwagę  dotychczasowy sposób korzystania przez nas z lokalu oraz naszą szczególną sytuację materialną i rodzinną.

Orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, sąd nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.

Jeżeli w wyroku nakazującym opuszczenie i opróżnienie mieszkania sąd przyznał nam prawo do mieszkania socjalnego, to pozostajemy w dotychczasowym mieszkaniu do czasu, aż gmina nie wskaże nam mieszkania socjalnego. Nikt nie może nakazać nam opuszczenia mieszkania wcześniej. Warunki jakie powinno spełniać mieszkanie socjalne określa ustawa o ochronie praw lokatorów. Lokal socjalny to lokal nadający się do zamieszkania ze względu na wyposażenie i stan techniczny, którego powierzchnia mieszkalna przypadająca na członka gospodarstwa domowego najemcy nie może być mniejsza niż 5 m2, a w wypadku jednoosobowego gospodarstwa domowego 10 m2, przy czym lokal ten może być o obniżonym standardzie.

Oczekiwanie na wskazanie mieszkania socjalnego zwykle trwa kilka lat. W tym czasie należy uiszczać odszkodowanie za korzystanie z mieszkania bez tytułu prawnego. Odszkodowanie to płacimy zamiast czynszu, a nie dodatkowo, oprócz czynszu. Odszkodowanie powinno być w wysokości czynszu, jaki płacilibyśmy z tytułu najmu. Oczekując na przyznanie mieszkania socjalnego możemy otrzymywać dodatek mieszkaniowy (patrz rozdział 8).

Pomimo utraty najmu i orzeczenia przez sąd eksmisji, nadal możemy starać się o pozostanie w dotychczasowym mieszkaniu. Po spłaceniu zadłużenia możemy złożyć wniosek o przywrócenie najmu, ale nasz wniosek nie musi zostać uwzględniony.

Jeżeli Sąd wydając wyrok eksmisyjny, odmówił nam prawa do lokalu socjalnego, to eksmisja i tak nie może odbyć się „na bruk”. Lokal powinniśmy opuścić samodzielnie. Jeżeli tego nie zrobimy, możemy być eksmitowanie przez komornika. Należy pamiętać, że jeżeli eksmisji dokona komornik, zostaniemy obciążeni kosztami jego działań.

Komornik powinien w pierwszej kolejności usunąć dłużnika (eksmitowaną osobę) do innego lokalu, do którego dłużnikowi przysługuje tytuł prawny. W praktyce jednak eksmitowane osoby nie mają tytułu prawnego do żadnego innego lokalu. Komornik musi wstrzymać się z dokonaniem eksmisji do czasu, gdy gmina właściwa ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu, wskaże dłużnikowi tymczasowe pomieszczenie, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy. Jeżeli gmina nie wskaże lokalu tymczasowego przez ten okres, to eksmisja może się odbyć do noclegowni.